A

A

† Κύριε, τὰ χείλη μου ἀνοίξεις, καὶ τὸ στόμα μου ἀναγγελεῖ τὴν αἴνεσίν σου (Ψαλ. 50,17)

† Κύριε, τὰ χείλη μου ἀνοίξεις, καὶ τὸ στόμα μου ἀναγγελεῖ τὴν αἴνεσίν σου (Ψαλ. 50,17)
† Κύριε, τὰ χείλη μου ἀνοίξεις, καὶ τὸ στόμα μου ἀναγγελεῖ τὴν αἴνεσίν σου (Ψαλ. 50,17)
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΝΕΟΣ ΕΛΕΗΜΩΝ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΝΕΟΣ ΕΛΕΗΜΩΝ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή, 29 Απριλίου 2018

Η ΑΓΙΟΚΑΤΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΕΛΕΗΜΩΝΟΣ ΤΟΥ ΘΑΥΜΑΤΟΥΡΓΟΥ





Θαυμαστός ο Θεός εν τοίς Αγίοις Αυτού.

Στιγμές ιδιαίτερης κατάνυξης, χαράς και ευλογίας έζησε η Ιερά Μητρόπολή μας και συγκεκριμένα στην γυναικεία Ιερά Μονή Αγίου Δημητρίου Αμφιάλης το Σάββατο 15/28.4.2018, όπου τελέσθηκε με την πρέπουσα εκκλησιαστική τάξη και με κάθε ιεροπρέπεια, η πανηγυρική Θεία Λειτουργία της Αγιοκατατάξεως του Οσίου Πατρός ημών Ιωάννου του Νέου Ελεήμωνος κτήτωρος της αναφερθείσης Ιεράς Μονής.
Αφ’ εσπέρας τελέστηκε Πανηγυρικός Αρχιερατικός Εσπερινός προεξάρχοντος του Σεπτού Ποιμενάρχου μας, Μητροπολίτου Πειραιώς και Σαλαμίνος κ.Γεροντίου συγχοροστατούντων των Σεβασμιωτάτων Μητροπολιτών Αττικής και Βοιωτίας κ Χρυσοστόμου, Τορόντο κ. Μωυσή, Αμερικής κ. Δημητρίου και Ωρωπού και Φυλής κ. Κυπριανού καθώς και τη συμμετοχή των κληρικών της εκκλησίας μας.
Πλήθος κόσμου κατέκλυσε εντός και εκτός την Ιερά Μονή για να πάρει την ευλογία του Αγίου, του δικού τους Αγίου, που κάποιοι σε προχωρημένη ηλικία είχαν την ευλογία να τον έχουν γνωρίσει να έχουν συνομιλήσει μαζί του και να έχουν λάβει ως πολύτιμο θησαυρό τις νουθεσίες του.
Την κυριώνυμο ημέρα τελέστηκε Διορθόδοξο Συνοδικό Συλλείτουργο προεξάρχοντος του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κ.κ Καλλινίκου με συλλειτουργούς : τον Πρωθιεράρχη της Ρωσικής Εκκλησίας της διασποράς, Μητροπολίτη κ. Αγαθάγγελο, τους Σεβασμιωτάτους Μητροπολίτες: τον Ποιμενάρχη μας Πειραιώς και Σαλαμίνος κ. Γερόντιο, Αττικής και Βοιωτίας κ. Χρυσόστομο, Θεσσαλονίκης κ. Γρηγόριο, Δημητριάδος κ. Φώτιο, Τορόντο κ. Μωυσή, Αμερικής κ. Δημήτριο, Ωρωπού και Φυλής κ. Κυπριανό,
Τους Θεοφιλεστάτους Επισκόπους Μεθώνης κ. Αμβρόσιο, Γαρδικίου κ. Κλήμεντα, Χάιφα κ. Ρωμανό, της Ρουμανικής Εκκλησίας Θεοφιλεστάτους Επισκόπους : Σουτσάβας κ. Σωφρόνιο, Πλοεστίου κ. Αντώνιο, Ιασίου κ. Γλυκέριο, και Σιμπιού κ. Ευλόγιο, πλειάδα Ιερέων και Διακόνων τόσο της καθ’ ημάς εκκλησίας όσων και των αδελφών εκκλησιών.
Τον πανηγυρικό της ημέρας και τον βίο του Οσίου εκφώνησε ο Σεβασμιώτατος Αττικής και Βοιωτίας κ. Χρυσόστομος όπου μέσα από την εμπνευσμένη αφήγηση του συγκινήθηκαν άπαντες.

Το Ιερό Αναλόγιο πλαισίωσε η βυζαντινή χορωδία της καθ’ ημάς Ιεράς Μητροπόλεως υπό τη χοραρχία του μουσικολογιωτάτου καθηγητού βυζαντινής μουσικής κ. Αθανασίου Ιωαννίδη.
Συγκινημένος από το μεγαλειώδες γεγονός ευχαριστήριο λόγο απηύθυνε ο Σεπτός Ποιμενάρχης μας ,κ. Γερόντιος προς όλους τους προσερχομένους τόσο από των εκπροσώπων των αδελφών εκκλησιών όσο και των Αρχιερέων, Ιερέων και Διακόνων της καθ’ ημάς εκκλησίας, των Μοναστικών αδελφοτήτων και πάντων των κοπιόντων για την αρτιότητα της Συνοδικής εκδήλωσης.

Με το πέρας της τελετής της Αγιοκατατάξεως σχηματίστηκε λιτανευτική πομπή υπό τους ήχους της Φιλαρμονικής Μπάντας του Λιμενικού Σώματος, ενστόλων φουστανελάδων φέροντες την Εικόνα του Οσίου, νέων και νεανίδων με παραδοσιακές στολές, των κατηχητικών σχολείων της εκκλησίας μας, των Μοναστικών Αδελφοτήτων, των κληρικών φέροντες τα Ιερά Λείψανα του Οσίου και πλήθος κόσμου ακολουθούντος την μεγαλειώδη λιτανευτική πομπή.
Τα της τάξεως και ομαλής διεξαγωγής του Τυπικού φρόντισαν με επιμέλεια οι Τελετάρχες Ο Πρωτοσύγκελος της καθ’ μας Ιεράς Μητροπόλεως Αρχ/της π. Γρηγόριος Ταυλάριος και ο Πρωτοσύγκελος της Ι.Μητροπόλεως Αττικής, Αἰδ. Πρωτ. π. Μιχαὴλ Κωνσταντινίδης.
Με το πέρας της τελετής παρατέθηκε πλούσια τράπεζα στους παρευρισκομένους.

Ο ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΥ ΑΤΤΙΚΗΣ & ΒΟΙΩΤΙΑΣ

ΤΟ ΕΥΧΑΡΗΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΥ ΠΕΙΡΑΙΩΣ & ΣΑΛΑΜΙΝΟΣ








Πέμπτη, 26 Απριλίου 2018

Ο ΑΓΙΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΓΕΡΩΝ ΙΩΑΝΝΗΣ ΤΗΣ ΑΜΦΙΑΛΗΣ



Ουδεμία εποχή εμποδίζει να αναδειχτούν εκλεκτοί αγωνισταί, δίκαιοι και άγιοι. 

Πάντοτε, αλλά και σήμερον, υπάρχουν εκλεκτοί, άγιοι, πιθανόν δε και να βιούν ανάμεσά μας υπό το κάλυμμα όμως της ταπεινοφροσύνης και απλότητος, το οποίον περιφρουρεί και αποκρύπτει την αρετήν του αγίου. 

Επιτρέπει δε ο Θεός, εις μεγάλον βαθμόν ή και εις όλην την έκτασιν, να γίνεται γνωστή, να αποκαλύπτεται η αγιότης και η αρετή ορισμένων αγωνιστών, μετά την κοίμησίν των, μετά την εκ του κόσμου τούτου αποδημίαν των. 

Και τούτο παραχωρείται, όχι δια να αποκηρύξομεν ημείς ως Δίκαιον ή άγιον τον εκλεκτόν Του, αλλά δια να ωφεληθώμεν, ελεγχθώμεν, παρηγορηθώμεν και δοξάσομεν το Άγιον όνομά Του, ''εν τοις αγίοις αυτού''. 

''Ελεγχθώμε'', διότι παραδείγματα τοιούτων αγωνιστών δια την εποχήν μας, απτελούν ''καυστικούς ελέγχους'' της ιδικής μας ματαιοδοξίας και πνευματικής χλιαρότητας. 

Κατά τας ημέρας μας, μια συγκλονιστική εμφάνησις, μετά κοίμησιν οκτώ ετών, ενός εκλεκτού, αγίου, Γέροντος έλαβε χώρα και χρέος να κάμωμεν γνωστή την σεπτήν μορφήν του μακαριστού Γέροντος, ως και το θαυμάσιον και παρηγορητικόν τούτο γεγονός. 

Πρόκειται περί του 

πατρός-Γέροντος ΙΩΑΝΝΟΥ ΒΑΞΕΒΑΝΟΠΟΥΛΟΥ,

ιερομονάχου.



Ο π. Ιωάννης, εγεννήθη εις την Σμύρνην Μικράς Ασίας, το έτος 1899. Γαλουχηθής υπό των σεπτών γονέων του, ΜΑΡΙΑΣ, μετέπειτα ΜΑΡΚΕΛΛΗΣ μοναχής και του πατρός του ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ τα νάματα της ευσεβείας και αγάπης προς τον Χριστόν μας και αιχμαλωτισθείς υπό του θείου έρωτος, εις νεαράν ακόμη ηλικίαν, ανεχώρησε δια το Άγιον Όρος. Η μοναχική αφιέρωσις και η ασκητική ζωή, ήσαν οι έμπυροι πόθοι του. Διακριτικοί όμως και σεβάσμιοι Γέροντες, ίσως και προορατικοί, δεν του επέτρεψαν να παραμείνει εις το Άγιον Όρος, λόγω των πολλών οικογενειακών υποχρεώσεων - καθηκόντων: Γονείς ηλικιωμένοι και τρεις κατά σάρκα αδελφαί. Μετά βαθυτάτης λύπης - πίκρας, επέστρεψεν, θεωρών την επιστροφήν ως θείαν επιταγήν και υπακούων εις αυτήν. Επέστρεψεν εις τον κόσμον, φέρων όμως μεθ΄αυτού την έρημον του Αγίου Όρους και με έτι σφοδροτέραν την επιθυμίαν της αφιερώσεως.


Ηξιώθη μετά πάροδον ολίγων ετών, 

ως ιερομόναχος πλέον, να χειροθετήσει μοναχήν, ο ίδιος, 

την μητέρα του ΜΑΡΙΑΝ, μετονομασθείσαν εις ΜΑΡΚΕΛΛΑΝ Μοναχήν. 

Εν συνεχεία 

και διαδοχικώς και τας τρίας κατά σάρκα αδελφάς του. 

Ήδη η μικρά συνοδεία και με την προσέλευσιν και άλλων δύο ψυχών, 

επετελέσθη, 

ιδρυθέντος ωστόσο και του πρώτου Ησυχαστηρίου εις Αμφιάλην Πειραιώς υπό του π. Ιωάννου, 

μετά ευρυχώρου Ιερού Ναού, του Αγίου Δημητρίου του Μυροβλήτου. 

Ο Γέρων ακροθιγώς 

θα σημειώσωμεν ορισμένα εμφανή και βασικά χαρακτηριστικά του, 

ήτο εις μυστικός, αυστηρότατος ασκητής δια τον εαυτόν του, 

αλλά πρότυπον αγαθού ποιμένος, στοργικού πατρός, με βασικόν χάρισμά του, το υπερβάλλον της αγάπης του διά τους άλλους. 

Κατά τας δυσμάς του βίου του ίδρυσε και την εις Νέαν Πεντέλην Αττικής περικαλή Ιεράν Μονήν της Αγίας Τριάδος, 

η οποία κατακοσμεί πυκνοπευκόφυτον βουνοπλαγιάν της Νέας  Πεντέλης. 

Εις την ιερήν ταύτην μονήν, υπάρχει και ο τάφος με το σεπτόν σκήνωμά του. 


Όσοι παρηκολούθησαν έστω και μίαν θείαν λειτουργίαν του, σίγουρα θα έχουν εις την μνήμην των, μίαν από τας σπανίας θείας λειτουργίας, διότι ο λειτουργός της ήτο όλος ως ''από πυρός φλόγα''. Το πρόσωπόν του έλαμπεν, οι δε οφθαλμοί του, παιδικοί και εξώκοσμοι, και τους οποίους δεν ήτο δυνατόν άδακρυς κανείς να ατενίζει. Αι δύο ιεραί Μοναί του, έγιναν καταφύγια πενήτων και πονεμένων. Ουδείς έφευγε λυπημένος από τον π. Ιωάννη ή άνευ ψυχικής ωφελείας, οι δε πτωχοί και αδικημένοι, εύρισκον τον στοργικόν πατέρα και αντιλήπτορα εις το πρόσωπον του Γέροντος. Η ειρήνη και η πραότης, ως αποτέλεσμα της κατοικήσεως του Αγίου Πνεύματος εντός του, ήτο πάντοτε εμφανής εις το πρόσωπον του Γέροντος, την μετέδιδε δε και ειρήνευεν και εζωοποίει όσους τον επλησίαζον. 


Εν ζωή, επεσκέφθη τον Άγιον Γέροντα Ιερώνυμον της Αιγίνης, 

τον γνωστόν και από την στήλην των ''παραινέσεων'' της εφημερίδος μας, 

δι΄εξομολόγησιν προφανώς ή συζήτησιν, 

ο οποίος μόλις τον ατένισεν, εις το κελλί του, του λέγει: 

''Εγώ δεν εξομολογώ, κακώς ήλθες εις εμένα. 

Εγώ δεν εξομολογώ, γιατι να κάμετε τόσον κόπον και να έλθετε εδώ''; κ.λ.π., με αποτέλεσμα να φύγει δακρυσμένος ο Γέρων π. Ιωάννης ως και η Γερόντισσα αδελφή του και μία άλλη Μοναχή, αι οποίαι τον συνόδευον. 

Όταν έφυγαν, η Γερόντισσα η οποία διηκόνει τον π. Ιερώνυμον, του λέγει: 

''Γέροντα, τι είπες στον π. Ιωάννη και έφυγεν λυπημένος; 

Κανείς δεν φεύγει από σένα με λύπη, γιατι το έκαμες αυτόν; 

Και ο π. Ιερώνυμος απήντησεν: 

''Καλογραία, με είπεν να εξομολογηθεί αυτός σε μένα! 

Πώς εγώ να εξομολογήσω αυτόν, που μόλις μπήκε μέσα, γέμισε το κελλίον μου φως; 

Δεν είδες πως έλαμπεν το πρόσωπό του; 

Άμα κοιμηθεί ο π. Ιωάννης, σημεία θα δείξει''. 


Και πράγματι και πάλιν ο π. Ιερώνυμος επαληθεύεται εις ό,τι προείπεν. Ήδη, σημεία παράδοξα δια τας ημέρας μας, δημεία αγιότητος, θα μπορούσε κανείς να είπει, έχοντα σχέσιν με τον π. Ιωάννην, σποραδικώς και εις διαφόρους πιστούς εκδηλούνται. Η εν αρχή αναφερομένη εμφάνησις του Γέροντος, εγένετο την 13ην του μηνός Ιουανουαρίου ε. ε. εις την Ιεράν Μονήν της Αγίας Τριάδος εις Ν. Πεντέλην, έχει δε κατ΄ακριβή περιγραφήν του ευσεβούς νέου εις τον οποίον ενεμφανίσθη, ως ακολούθως: ''Το πρωί της Κυριακής 13ης του μηνός Ιανουαρίου, ώρα 9 και 30΄πήγα στο Μοναστήρι της Αγίας Τριάδος (στην Ν. Πεντέλη). Από το βράδυ είχα μεταφέρει με έναν συγγενή μου τον κ. Ιωάννη λαμαρίνες, δια να κάμω μία μεταλλικήν δεξαμενή (διαστάσεις 1,25 χ 2,50 χ 1,25). Δεν μπορούσε να έλθει καμμία Γερόντισσα από την Ι. Μονήν του Αγίου Δημητρίου και ανέβηκα μόνος μου να δουλέψω. Αφού εισήλθα, εκλείδωσα την πόρτα του αυλογύρου με το κλειδί που μου είχαν δώσει, πήγα εις την Εκκλησίαν και προσκύνησα τας αγίας εικόνας και μετά πήγα, δια να κατασκευάσω την δεξαμενήν. Επειδή οι λαμαρίνες ήσαν μεγάλες, έπεφταν, και παιδευόμουν μέχρι τρία τέταρτα της ώρας, για να τις σηκώσω, να τις κολλήσω, έφθασα δε εις σημείον που ήθενα να τ΄αφήσω και να φύγω. Ξαφνικά ακούω βήματα (η ώρα ήταν δέκα παρά τέταρτον). Κοιτάζω προς τα εκεί που ακούγονταν τα βήματα (δηλ. προς την σκάλαν που έρχεται από το Ιερόν του Ναού της Αγίας Τριάδος και από τους τάφους). 


Βλέπω έναν ηλικιωμένον ρασοφόρον με άσπρα γένεια και κανονικό ανάστημα να έρχεται προς εμένα. 

Μόλις επλησίασε λίγο, μου λέγει: 

''Γεια σου Νίκο. 

Θέλεις βοήθεια;'' 

Του λέγω: ''Ποιός σε έστειλε;'' 

Μου απαντά: ''Με έστειλαν από τον Άγιον Δημήτριον''. 

Είπα τότε με τον νουν μου, Γέροντα άνθρωπον μου έστειλαν να με βοηθήσει; 

Αφού επλησίασε, σκέφθηκα μήπως ήτο κανένα σατανικό και ήθελα να κάνω τον Σταυρόν μου. 

Μόλις όμως πήγε αυτός να με βοηθήσει στις λαμαρίνες, έκανε τον Σταυρόν του. Κατόπιν είδα, ότι και το σκουφάκι του είχε σταυρόν. 

Τον ρωτάω, πως τον λένε. 

Μου αποκρίνεται: ''Θα την κολλήσεις καλά την δεξαμενήν''. 

Εν τω μεταξύ είχε αρχίσει να με βοηθά. 

Μετά από λίγο, τον ξαναρωτώ πως τον λένε: Μου λέγει: 

''Έχω και εγώ βοηθήσει εδώ στο μοναστήρι''. 

Τον ρωτώ: ''Πού μένετε;'' Μου απαντά: ''Εδώ από πάνω''. 

Σκέφθηκα τότε ότι εδώ κοντά μένει και έχει βοηθήσει άλλοτε. 

Αφού τελείωσε η βοήθεια που ήθελα, μου λέγει: ''Με χρειάζεσαι άλλο;'' 

Του αποκρίνομαι, όχι. 

Τότε, λέγει, ''να φύγω και εγώ γιατι έχω και εγώ δουλειά!'' 

Τον ευχαρίστησα και του είπα να πάει στο καλό, 

αφού τότε του φίλησα το χέρι. 


Εξεκίνησε να φύγει από κει που ήρθε. ''Δεν φεύγετε από εδώ που είναι ίσωμα,'' του λέγω. Και μου απαντά: ''Δεν πειράζει, θα φύγω από εδώ που ήρθα''. Τον είδα να ανεβαίνει την σκάλα και να φεύγει προς τα εκεί που ήταν το Ιερόν και οι τάφοι. Στις 12 και 30΄με πήραν τηλέφωνο από τον Άγιον Δημήτριον, να μάθουνε τι κάνω. Το πρώτο που τους είπα ήταν: ''Τί μου στείλατε γέροντα άνθρωπον να με βοηθήσει; Μου απάντησαν: ''Εμείς δεν στείλαμε κανέναν.'' Τους είπα ότι είχε έλθει έναν γέρων ρασοφόρος και με βοήθησε. Μου είπαν να προσέξω μήπως ήταν κανένας κλέπτης και κλέψει το Μοναστήρι. Εγώ τους είπα, δεν φαίνεται δια τέτοιος. Και μου απεκρίθησαν: ''Άφησε τότε το βράδυ που θα έλθουμε να σε πάρουμε, μας τα λες''. Απ΄εκείνην την στιγμήν το μυαλό μου σκεφτόταν το πώς είχεν εισέλθει μέσα στο Μοναστήρι αυτός ο άνθρωπος, αφού οι πόρτες ήταν κλειστές και η μάντρα ψηλή 3 μέτρα, που αποκλείεται για άνθρωπον να πηδήξει να εισέλθει μέσα και ποσο μάλλον αν είναι γέρων. Η δε φυσιογνωμία του μου φαινόταν ότι ήταν γνωστή, αλλά δεν μπορούσα να θυμηθώ, που τον είχα δει. Το βράδυ που ήρθαν να με πάρουν, με ρώτησε η Γερόντισσα: ''Είχες επισκέψεις;'' Της είπα, ''ναι'', ''αλλά δεν μπορώ να καταλάβω πως μπήκε αυτός ο άνθρωπος μέσα, και η φυσιογνωμία του είναι γνωστή και δεν μπορώ να θυμηθώ, που τον έχω δει''. Τότε, μου είπε: ''Δεν του άνοιξες εσύ την πόρτα;'' Της είπα, ''όχι''. Με ρωτά: ''Ποιός να ήταν αυτός ο άνθρωπος; 


Αν τον δεις σε φωτογραφία, τον γνωρίζεις;'' 

Και πήγε και μου έφερε μίαν φωτογραφίαν. 

Τότε διαπίστωσα 

ότι ο εικονιζόμενος της φωτογραφίας ήτο ο ίδιος ο πρωινός επισκέπτης. 

''Αυτός'', μου είπεν η Γερόντισσα, είναι ο παπα-Γιάννης! 

Εγώ της είπα ''δεν γνωρίζω το όνομά του, αυτό που γνωρίζω είναι ότι ο πρωινός επισκέπτης.'' 

Και περνούσα τόσες φορές εμπρος από την φωτογραφίαν του, (περί της 15 φορές) 

που ήτο επάνω εις τους τοίχους και δεν τον έβλεπα και 

ούτε το μυαλό μου πήγε κατ΄αυτόν τον χρόνον αλλού. 

Εγώ δεν γνώριζα τον πατέρα Ιωάννην ζωντανόν, αν τον γνώριζα, 

θα τρόμαζα, 

όταν τον είδα.''


Νικόλαος Βασιλόπουλος



Ας δοξάσομεν τον Θεόν, διότι και ένας ακόμη εκλεκτός Του, ένας ''Γέρων'' της εποχής μας δύναται να προστεθεί εις το σύγχρονον Συναξάρι και διότι το Ευαγγέλιό Του συνεχίζεται να γράφεται με το παράδειγμα και την ζωήν εν γένει εκλεκτών Του συγχρόνων μας, ημείς δε εξαιτούμενοι τας ευχάς του Γέροντος Ιωάννου, μη εις ''κενόν'' την χάριν ειδεξώμεθα, ''υποστρέψωμεν εις τον οίκον μας'', τον οίκον της ψυχής. ''Εκβάλλωμεν καινά και παλαιά,'' και αγωνισθώμεν ενσυνειδήτως και αποφασιστικώς δια την καλλιτερευσίν μας και την κατοίκησιν του Αγίου Πνεύματος εντός μας, μιμούμενοι τον γλυκή και άγιον τούτον Γέροντα.


Σ.Ν.


Σημείωση του ιστολογίου μας:Το εις άνω κείμενο αποτελεί άρθρο της εφημερίδας 

''ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΤΥΠΟΣ'', 

αριθ. φύλλου 236-237 

και δημοσιεύθηκε διαδικτυακά από το 

ιστολόγιο ''ΕΝ ΤΟΥΤΩ ΝΙΚΑ'' ΕΔΩ, 

από όπου και το αντιγράψαμε διά πνευματική μας ωφέλεια 

και ωφέλεια όλων των Ορθοδόξων Χριστιανών.

Εισαγωγή του κειμένου στο μονοτονικό σύστημα, τίτλος, επιμέλεια και παρουσίασηΑΓΙΟΚΥΠΡΙΑΝΙΤΗΣ.





Πέμπτη, 19 Απριλίου 2018

Ἀνακοίνωσις περὶ Ἁγιοκατατάξεως Ἁγίου Ἰωάννου Νέου Ἑλεήμονος




Ἀριθμὸς Πρωτ. 2712
Ἐν Ἀθήναις, 05/ 18 – 04 - 2018
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΙΣ
Πρὸς ἅπαντα τὸν Κλῆρον καὶ τὸν Λαὸν
τῆς καθ’ ἡμᾶς Ἐκκλησίας
Ἀγαπητὰ τέκνα ἐν Κυρίῳ, Χριστὸς Ἀνέστη!
«Θαυμαστὸς ὁ Θεὸς ἐν τοῖς ἁγίοις αὐτοῦ» (Ψαλμ. ξζ´ 12). Ἡ ἀληθινὴ Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ εἶναι ἐργαστήριον ἁγιότητος καὶ οἱ Ἅγιοι τῶν νεωτέρων χρόνων ἐνεδυνάμωσαν τὸν Ἱερὸν Ἀγῶνα ὑπὲρ τῶν Πατρώων Παραδόσεων. Εἷς ἐξ αὐτῶν διακριθεὶς ἐν ὁσιότητι καὶ ἐλεημοσύνῃ, κεκοσμημένος διὰ θαυμαστῶν θεοσημειῶν ἐν ζωῇ καὶ μετὰ θάνατον, εἶναι καὶ ὁ Ἅγιος Ἰωάννης Βαξεβανόπουλος (+1966), ὅστις ἤδη τιμᾶται ὑπὸ τῶν πιστῶν τῆς Ἐκκλησίας ἡμῶν κυρίως ἐν Πειραιεῖ.
Ὅθεν, ἡ Ἱερὰ Σύνοδος τῆς Ἱεραρχίας τῆς Ἐκκλησίας μας κατὰ τὴν Συνεδρίαν τῆς 5ης /18ης Σεπτεμβρίου 2017, προέβη εἰς τὴν διαπίστωσιν τῆς ἁγιότητος τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Νέου Ἐλεήμονος τοῦ ἐν Ἀμφιάλῃ, χαρισματικοῦ Κληρικοῦ τῆς Ἐκκλησίας ἡμῶν, προκειμένου σύσσωμον τὸ ἱερὸν Σῶμα Αὐτῆς νὰ τιμᾶ τοῦτον ἀξιοχρέως.
 πρῶτος ἐπίσημος Συνοδικὸς ἑορτασμὸς τοῦ Ἁγίου θὰ γίνῃ εἰς τὴν Ἱερὰν Μονὴν Ἁγίου Δημητρίου Ἀμφιάλης Πειραιῶς, Κτήτωρ τῆς ὁποίας εἶναι ὁ πρὸς Διακήρυξιν Ἅγιος, τὴν Παρασκευήν, 14/27-4-2018, ὁπότε θὰ τελεσθῇ Πανηγυρικὸς Ἑσπερινός (περὶ ὥραν 19:00) καὶ τὸ Σάββατον, παραμονὴν τῆς Κυριακῆς τοῦ Παραλύτου, 15/28-4-2018, ὁπότε θὰ τελεσθῇ Ἀρχιερατικὴ Θεία Λειτουργία, προεξάρχοντος τοῦ Μακαριωτάτου Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν καὶ πάσης Ἑλλάδος κ. Καλλινίκου, καὶ θὰ ὑπογραφῇ ἐπισήμως ἀντίγραφον τῆς Συνοδικῆς Πράξεως Ἁγιοκατατάξεως τοῦ παρελθόντος Σεπτεμβρίου.
Καλοῦνται ἅπαντες καὶ κυρίως ὅσοι εὑρίσκονται ἐντὸς τῆς εὐρυτέρας περιοχῆς τῆς Ἀττικῆς, νὰ παραστοῦν εἰς τὰς ἑορτίους ἐκδηλώσεις.
Ἐντολῇ τῆς Ἱερᾶς Συνόδου
Ὁ Ἀρχιγραμματεὺς
† Ὁ Δημητριάδος Φώτιος