ήτοι απαντήσεις εις όσα λέγουν, διαδίδουν και γράφουν οι Φιλο-οικουμενισταί εναντίον των σημερινών Ομολογητών, κληρικών και λαϊκών, της Ορθοδόξου Πίστεως.
Ιερομονάχου Χρυσάνθου Αγιορείτου
[σ.σ. Αναδημοσιεύουμε σε συνέχειες την σύντομη αυτή περιεκτική μελέτη συγχρόνου σεβαστού ασκητού Αγιορείτου Πατρός, η οποία πρωτοεκδόθηκε το 1995 και επανεκδόθηκε το 2016, λόγω της σπουδαιότητος και επικαιρότητός της]
ΕΝΣΤΑΣΙΣ Β΄
Λέγουν οι φιλο-οικουμενισταί : Ο αγών κατά του Οικουμενισμού πρέπει να γίνεται εκ των ένδον, και όχι εκτός της Εκκλησίας, διακόπτοντας δηλαδή την επικοινωνίαν και το μνημόσυνον των Οικουμενιστών Επισκόπων.
Το τραγικόν λάθος όλων αυτών των ανθρώπων που λέγουν αυτά είναι, ότι πιστεύουν πως όποιος διακόψη την επικοινωνίαν και το μνημόσυνον του αιρετικά κηρύττοντος επισκόπου, τίθεται εκτός της Εκκλησίας του Χριστού. Όχι, αγαπητοί μας! Ἐκτός της Εκκλησίας μας τίθεται αυτός που δημοσίως κηρύττει νέες θρησκείες και αιρέσεις και οι ακολουθούντες αυτόν, και όχι αυτός που παραμένει εις την εκκλησιαστικήν παράδοσιν και διδασκαλίαν Της.
Πρέπει να γίνη κατανοητόν από όλους μας, ότι η Εκκλησία του Χριστού ταυτίζεται απόλυτα με την αλήθειαν· και αυτοί που παραμένουν εις την αποκαλυφθείσαν Αλήθειαν, «την άπαξ παραδοθείσαν τοις αγίοις» κατά τον απόστολον Ιούδαν, αυτοί παραμένουν και εντός της Εκκλησίας.
Ο άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς γράφει σχετικά: «Οι της του Χριστού Εκκλησίας της αληθείας εισί· και οι μη της αληθείας όντες, ουδέ της του Χριστού Εκκλησίας εισί».
Το ίδιο έλεγε και ο άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής όταν τον ερώτησαν σε ποία Εκκλησία ανήκει. Ας ίδωμεν τι ο ίδιος έγραφε εις μίαν προς τον μαθητήν του Αναστάσιον επιστολήν του: «Χθες… ο πατριάρχης εδήλωσέ μοι λέγων· Ποίας εκκλησίας εί; Βυζαντίου; Ρώμης; Αντιοχείας; Αλεξανδρείας; Ιεροσολύμων; Ιδού πάσαι μετά των υπ΄ αυτάς επαρχιών ηνώθησαν. Ει τοίνυν εί της καθολικής Εκκλησίας, ενώθητι, μήπως ξένην οδόν τω βίω πάθης όπερ ου προσδoκάς. Προς ους είπον: Καθολικήν Εκκλησίαν, την ορθήν και σωτήριον της εις Αυτόν πίστεως ομολογίαν Πέτρον μακαρίσας εφ΄ οις Αυτόν καλώς ωμολόγησεν, ο των όλων είναι Θεός απεφήνατο. Ουκούν άκουσον, έφησαν· έδοξε τω δεσπότη και τω Πατριάρχη, δια πρεκαίπτου του Πάπα Ρώμης, αναθεματισθήναι σε μη πειθόμενον, και τον οριζόμενον αυτοίς απενέγκασθαι θάνατον». Και ο άγιος απεκρίθη: «Το τω Θεώ προ παντός αιώνος ορισθέν εν εμοί δέξοιτο πέρας, φέρον αυτώ δόξαν προ παντός εγνωσμένην αιώνος!…» (PG 90, 132AC).
O απόστολος των εθνών Παύλος, εις την θαυμασίαν ομιλίαν του εν Μιλήτω, απευθυνόμενος προς τους πρεσβυτέρους της εκκλησίας της Εφέσου, μεταξύ των άλλων είπεν: «Και εξ υμών αυτών αναστήσονται άνδρες λαλούντες διεστραμμένα, του αποσπάν τους μαθητάς οπίσω αυτών» (Πράξεις κ΄ 30). Δηλαδή, και από σας τους ιδίους θα εγερθούν άνδρες, οι οποίοι θα διδάσκουν διεστραμμένας και ψευδείς διδασκαλίας, δια να αποσπούν τους μαθητάς από τον ορθόν δρόμον της σωτηρίας και να τους παρασύρουν με το μέρος των ως ιδικούς των οπαδούς (μετάφρ. Ιωάν. Θ. Κολιτσάρα).
Εδώ παρατηρούμε πως οι ίδιοι οι ποιμένες θα διδάσκουν διεστραμμένα και θα αποχωρίζουν τους μαθητάς. Εάν κατά τους φιλοοικουμενιστάς, αυτοί οι πρεσβύτεροι παρ΄ ότι θα διαστρέφουν την αλήθειαν της Εκκλησίας, θα παραμένουν εντός Αυτής, από πού θα αποχωρίζουν τους μαθητάς αυτούς; από την Εκκλησίαν; Μα αφού και οι ίδιοι θα είναι εντός Αυτής! Από την Αλήθειαν; Υπάρχει Αλήθεια εκτός Εκκλησίας και Εκκλησία εκτός Αληθείας; Ασφαλώς όχι!
Δια τον απόστολον των εθνών Παύλον και δι΄ ημάς, από την ώραν που οι πρεσβύτεροι αυτοί θα ήρχιζον να λαλούν διεστραμμένα θα έπαυον ν΄ ανήκουν εις την Εκκλησίαν και επόμενον ήτο ν΄ αποχωρίζουν τους μαθητάς των εξ Αυτής δια να τους κάνουν οπαδούς των. Αυτή είναι η πραγματική αλήθεια, και ας παύσουν οι άνθρωποι αυτοί να ομιλούν περί «εντός» και «εκτός» της Εκκλησίας.
ΕΝΣΤΑΣΙΣ Γ΄
Μπορούμε λέγουν οι φιλο-οικουμενισταί, να έχουμε διαφορετικά φρονήματα με τους επισκόπους μας, ακόμη και σε θέματα πίστεως, αλλά δεν επιτρέπεται η διακοπή του μνημοσύνου των, διότι διαφορετικά τα μυστήρια μένουν άκυρα (άνευ αγιαστικής χάριτος).
Το επιχείρημα αυτό το επισείουν ως φόβητρον οι άνθρωποι αυτοί, δια να δειλιάζουν τους απλούς και καλοπροαιρέτους κληρικούς και λαϊκούς που θέλουν να απομακρυνθούν από τους Οικουμενιστάς. Πού άραγε αγαπητοί μας εις την αγίαν Γραφήν και Παράδοσιν της Εκκλησίας μας υπάρχουν αυτά που λέγετε;
Ημείς εμάθαμε παρά του αγίου Μάρκου του Ευγενικού, που εκφράζει το γενικόν πνεύμα της Εκκλησίας μας, ότι: «Άπαντες οι της Εκκλησίας διδάσκαλοι, πάσαι αι Σύνοδοι, και πάσαι αι θείαι γραφαί φεύγειν τους ετερόφρονας παραινούσι και της αυτών κοινωνίας διΐστασθαι».
Όταν ο πιστός κλήρος και λαός της Κωνσταντινουπόλεως διέκοψε κάθε εκκλησιαστικήν κοινωνίαν και το μνημόσυνον του αιρετικού Πατριάρχου Νεστορίου, προ Συνοδικής καταδίκης, τα μυστήριά των ήταν άκυρα; Και πως τότε ο άγιος Κύριλλος Πατριάρχης Αλεξανδρείας τους επαινεί και τους δέχεται εις πλήρη κοινωνίαν, ως ίδωμεν ανωτέρω;
Ήταν άκυρα τα μυστήρια του αγίου Μάρκου του Ευγενικού που δεν εδέχετο κοινωνίαν και μνημόσυνον του Λατινόφρονος Πατριάρχου της εποχής του;
Πολλές Αγιορείτικες Μονές, Σκήτες και Ησυχαστήρια, κατά την περίοδον 1971-1972 είχαν διακόψει το μνημόσυνον του μεγάλου Οικουμενιστού Πατριάρχου Αθηναγόρου· ήσαν τότε τα μυστήριά των άκυρα; Κάθε άλλο!
Δια τους σημερινούς ομολογητάς, θέμα εγκυρότητος τίθεται εις τα μυστήρια των μνημονευόντων τους αιρετικούς, και όχι αυτών που διακόπτουν κάθε πνευματικήν σχέσιν μαζί των.
ΕΝΣΤΑΣΙΣ Δ΄
Μερικοί Πνευματικοί και Γέροντες Φιλο-οικουμενισταί, εισηγούμενοι μίαν μέσην κατ΄ αυτούς λύσιν εις το θέμα του μνημοσύνου, λέγουν: Να μνημονεύωμεν μεν εκφώνως τον επίσκοπόν μας ή τον Πατριάρχην, αλλά μυστικά εις την προσκομιδήν να μην τον μνημονεύωμεν· και επί Τουρκοκρατίας εμνημόνευον τον Σουλτάνον και έψελναν και το πολυχρόνιόν του.
Θαυμάσιος τρόπος ομολογίας!!! Θαυμάσια μέση λύσις! Εάν την είχον ανακαλύψη οι άγιοι Μάρτυρες και Ομολογηταί της πίστεώς μας, θα είχαν αποφύγη τα βασανιστήρια, τις φυλακίσεις, τις εξορίες και τον θάνατον! Αγαπητοί μας μην κοροϊδεύετε τους εαυτούς σας και αυτούς που σας ακούνε. Μην «παίζετε εν ου παικτοίς». Ή πιστεύετε ότι είναι αιρετικός ο Πατριάρχης και δεν πρέπει να τον μνημονεύετε, ή ότι δεν είναι και οφείλετε να τον μνημονεύετε κανονικά. Τα άλλα είναι εκ του πονηρού. Μην προσπαθείτε με πλάγιον τρόπον να κάνετε δήθεν και ομολογίαν και ν΄αποφεύγετε τας συνεπείας της ομολογίας· «Μη πλανάσθε· Θεός ου μυκτηρίζεται».
Δια το ότι επί Τουρκοκρατίας εμνημόνευον τον Σουλτάνον και έψελναν και το πολυχρόνιόν του, αυτό δεν έχει καμμίαν σχέσιν με το μνημόσυνον του Πατριάρχου. Διότι ο μεν Σουλτάνος ήτο είς πολιτικός άρχων, μη έχων ουδεμίαν πνευματικήν σχέσιν με την Εκκλησίαν του Χριστού και τους πιστούς, ο δε Πατριάρχης, εάν είναι Ορθόδοξος, είναι πνευματικός πατήρ των πιστών και εκπρόσωπος της Εκκλησίας. Εάν βέβαια αυτοί που λέγουν αυτά τον θεωρούν ως Σουλτάνον, ας τον μνημονεύουν και ας ψάλλουν το πολυχρόνιόν του, με τον τρόπον και εις την θέσιν της Εκκλησιαστικής Ακολουθίας, που επί Τουρκοκρατίας εμνημόνευον τον Σουλτάνον!
(συνεχίζεται)
Πηγή
